Kisha Katolike nuk ka kundërshtime për përdorimin e kafshëve si burim organesh, indesh ose qelizave për transplantim te qeniet njerëzore dhe bën thirrje për të njëjtat standarde bioetike që zbatohen për të gjitha ndërhyrjet mjekësore.
Ndërsa procedurat mjekësore që përfshijnë kafshët përparojnë dhe bëhen më të përhapura, Vatikani prezantoi të martën, më 24 mars, një dokument të ri nga Akademia Papnore për Jetën që përshkruan konsideratat mjekësore dhe etike të këtyre procedurave.
“Teologjia katolike nuk ka përjashtime, mbi baza fetare apo rituale, në përdorimin e ndonjë kafshe si burim organesh, indesh apo qelizave për transplantim te qeniet njerëzore”, thuhet në dokument.
Vatikani shtoi se pyetjet etike në lidhje me ksentransplantimin, transplantimin e organeve, indeve ose qelizave nga një specie në tjetrën, nuk mund të përgjigjen pa reflektuar mbi personin njerëzor dhe kafshët që bëjnë transplantin.
Udhëzimet, të hartuara me kontributin e ekspertëve nga Austria, Italia, Holanda dhe Shtetet e Bashkuara, u nxitën nga zhvillimi i bioteknologjisë gjatë dekadave të fundit, duke i afruar risitë me qëndrueshmërinë klinike.
Ndërsa transplantimi i organeve përdoret gjithnjë e më shumë si trajtim mjekësor, numri i procedurave është i kufizuar nga mungesa e organeve, indeve dhe qelizave njerëzore, vuri në dukje Vatikani.
Hulumtimet kanë zbuluar se vëllimi i transplanteve të organeve përbën ndërmjet pesë dhe 10 për qind të kërkesës globale.
Ksenotransplantimi do të ofronte një furnizim të pakufizuar të organeve, indeve dhe qelizave për transplantim, duke lehtësuar mungesën “kronike” të donatorëve njerëzorë, thuhet në dokument.
Megjithatë, në përdorimin e kafshëve, Vatikani nënvizoi disa kushte: procedurat duhet të kryhen vetëm kur është e nevojshme dhe e arsyeshme, modifikimet gjenetike që mund të ndryshojnë biodiversitetin duhet të shmangen dhe vuajtjet e panevojshme të kafshëve duhet të parandalohen.
Ksenotransplantet duhet të minimizojnë çdo shans që gjenomi i marrësit të ndryshohet ose të ndikohet qëllimisht, thuhet në dokument.
“Për shembull, është me rëndësi të madhe të refuzohet ksentransplantimi i atyre qelizave të trurit që lidhen me njohjen nga kafshët në trurin e njerëzve nëse identiteti personal i pacientit nuk mund të mbrohet”, shkruajnë autorët.
Nga ana tjetër, trajtimet e qelizave në tru që synojnë korrigjimin e defekteve fiziologjike, të tilla si sëmundja e Parkinsonit, me injektim të qelizave mbiveshkore të derrit, nuk kanë gjasa të përbëjnë një kërcënim të tillë dhe mund të konsiderohen të justifikueshme nga ana etike nga Kisha Katolike.
Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!
